Χαλάει την σούπα του κομματικού καρτέλ η Κοβέσι…

 ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΟΡΕΣΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ 

Η ελληνική πολιτική σκηνή θυμίζει όλο και περισσότερο έναν ατελείωτο αρχιτεκτονικό διάδρομο, όχι από εκείνους που οδηγούν κάπου, αλλά από εκείνους που απλώς υπάρχουν. Έναν διάδρομο σαν αυτούς που καθιέρωσε ο John Thorpe της Ελισαβετικής και Ιακωβιανής εποχής, όταν εκείνος εισήγαγε την έννοια της μετάβασης από δωμάτιο σε δωμάτιο, χωρίς να χρειάζεται να διασχίσεις την ίδια τη ζωή του σπιτιού. 

 

Μόνο που στην ελληνική εκδοχή, η μετάβαση δεν αφορά χώρους, αλλά ρόλους, θέσεις και κυρίως συμφέροντα. Σε αυτόν τον διάδρομο της πολιτικής, οι “διαδρομιστές” δεν κινούνται με στόχο, αλλά με ένστικτο επιβίωσης. Δεν ανοίγουν πόρτες για να αλλάξουν κάτι, τις ανοίγουν για να βρεθούν από την “σωστή” πλευρά της εξουσίας.

 

Πόσο αντιπροσωπευτική είναι η Δημοκρατία μας, αποχή και το αδιάβλητο των εκλογών – Γ.Ρωμανός

Ημέρα εκλογών -ευρωεκλογών για την ακρίβεια- και στο στούντιο του militaire channel ένας άνθρωπος που έχει το θάρρος της γνώμης του , την οποία καταθέτει πάντα με την υπογραφή του: Γιώργος Ρωμανός Συγγραφέας, Αναλυτής και Ιστορικός Ερευνητής απαντά σε μία σειρά ερωτημάτων τα οποία όλοι τα συζητούν αλλά όσοι τα απαντούν το κάνουν ψιθυριστά: Πόσο «αντιπροσωπευτική» είναι η Γ΄ Ελληνική Δημοκρατία; Πόσοι είναι οι Έλληνες στην Ελλάδα, βάσει της τελευταίας Απογραφής του 2022 και πόσοι οι Εγγεγραμμένοι, οι έχοντες δικαίωμα ψήφου; Πόσοι από τους Εγγεγραμμένους τελικά ψηφίζουν; Υπάρχει «κόμμα Αποχής»; Ποιο είναι το ιστορικό της Αποχής στις τελευταίες δεκαετίες, πότε ξεκινά η άνοδός της και πότε κορυφώνεται; Ποιο εν δυνάμει κόμμα, τελικά, πλειοψηφεί σταθερά την τελευταία δεκαετία στις ελληνικές εκλογές; Τι προβλέπει το Σύνταγμα, άρθρο 51 παρ. 5, για την «άσκηση του εκλογικού δικαιώματος»;

Η Κομματοκρατία ως μηχανισμός εξουσίας

H κομματοκρατία αποτελεί την οργάνωση του πολιτεύματος που παρέχει τον έλεγχο της κοινωνίας μέσα από τα κόμματα. Με την κομματοκρατία ως τρόπο διακυβέρνησης έχουν ασχοληθεί πολλοί πολιτικοί επιστήμονες όπως, ο Mauro Calise στην Ιταλία από τον 1994 ακόμα που εισήγαγε τον όρο partitocrazia ο Κοντογιώργης στην Ελλάδα και άλλοι.

 

Του Παναγιώτη Χατζηπλή

 

Ουσιαστικά την εξουσία την ελέγχουν όσοι ελέγχουν τα κόμματα όχι δηλαδή οι πολίτες που απλά ψηφίζουν τους υποψηφίους που παρουσιάζουν τα κόμματα. Όπως γράφει ο Γιανναράς «Το πολυκομματικό σύστημα παύει να είναι αντιπροσωπευτικό, τα κόμματα αυτονομούνται από την κοινωνία των πολιτών, συγκροτούν καθεστώς ολιγαρχίας. Στυγνή ολιγαρχία ανεξέλεγκτων «Διευθυντηρίων», που νομιμοποιείται τυπικά κάθε τέσσερα χρόνια, με την ψήφο του λαού. Για την υφαρπαγή της ψήφου επιστρατεύονται οι υπερσύγχρονες τεχνικές του «μάρκετιγκ» – τεχνικές πλύσης εγκεφάλου των μαζών, πληρωμένες με μυθώδη ποσά για την κατασκευή ψευδαισθητικών εντυπώσεων….. Στην πράξη σήμερα η πολιτική είναι ένα επάγγελμα, που μπορεί να το ασκήσει ακόμη και ένας αφοσιωμένος στον αρχηγό αφισοκολλητής – δεν χρειάζονται ικανότητες και καλλιέργεια, προσόντα σχεδιασμού, συντονισμού, δημιουργικής φαντασίας…»  (πηγή)