Gold Switzerland: Το Ηφαίστειο του Χρέους εκρήγνυται – Έρχονται σοκ στο πετρέλαιο και η μεγαλύτερη κατάρρευση στην ιστορία

Η αντίστροφη μέτρηση για το παγκόσμιο οικονομικό κραχ ξεκίνησε

 

Η ιστορία διδάσκει, αλλά οι αγορές φαίνεται πως έχουν χάσει τη μνήμη τους.
 

Σήμερα, η Gold Switzerland κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, προειδοποιώντας για ένα «χρηματοπιστωτικό ηφαίστειο» που βρίσκεται μια ανάσα από την έκρηξη…
 

Ενώ η Wall Street δείχνει να εθελοτυφλεί, απολαμβάνοντας μια σουρεαλιστική ηρεμία σε ιστορικά υψηλά, τα σκληρά δεδομένα συνθέτουν μια εικόνα απόλυτου τρόμου.

Με τα στρατηγικά αποθέματα πετρελαίου να στερεύουν, τις τιμές της ενέργειας να απειλούν με πληθωριστικό ολοκαύτωμα και την αγορά ομολόγων να εκπέμπει σήματα κινδύνου που θυμίζουν το τέλος της δυτικής ηγεμονίας, η κατάρρευση δεν είναι πλέον ένα υποθετικό σενάριο, αλλά μια μαθηματική βεβαιότητα.

Ηφαιστειακοί παραλληλισμοί…

Τον Μάιο του 1980, ο David Alexander Johnston, ηφαιστειολόγος της Γεωλογικής Υπηρεσίας των Ηνωμένων Πολιτειών, βρισκόταν σε ένα σημείο παρατήρησης 10 χιλιόμετρα από το ηφαίστειο του όρους St. Helens στην πολιτεία της Ουάσιγκτον.
Στις 18 Μαΐου, ήταν ο πρώτος που ανέφερε την ξαφνική έκρηξή του.
 

Μέσα σε λίγα λεπτά, όμως, θα σκοτωνόταν από τις «πλευρικές εκρήξεις».
 

Το σώμα του δεν βρέθηκε ποτέ, ενώ 56 ακόμη άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, μαζί με 7.000 ζώα, 12 εκατομμύρια ψάρια, 200 σπίτια, 300 χιλιόμετρα αυτοκινητοδρόμου και 15 χιλιόμετρα σιδηροδρομικών γραμμών.
 

Αν και η παρακολούθηση των ηφαιστείων φαίνεται άσχετη με την παρακολούθηση οικονομικών σοκ, υπάρχουν ηφαίστεια κάτω από τις παγκόσμιες αγορές πετρελαίου, πιστώσεων, μετοχών και νομισμάτων, που πρόκειται να εκραγούν.
 

Όπως ο Johnston, λίγοι συνειδητοποιούν πόσο γρήγορα η παρατήρηση μπορεί να μετατραπεί σε ακραίο κίνδυνο.
 

Στην πραγματικότητα, η σημερινή «νηνεμία πριν από τη χρηματοπιστωτική έκρηξη» μοιάζει σχεδόν σουρεαλιστική όταν συγκρίνει κανείς τα σκληρά δεδομένα του πετρελαίου, των ομολόγων και της πραγματικής οικονομίας με μια αγορά μετοχών που βρίσκεται σε κορυφές και με μια εντελώς ακατανόητη «αφήγηση σύγκρουσης» που προέρχεται από την Ουάσιγκτον, λέει η Gold Switzerland και προσθέτει:
 

«Για να γίνει αυτή η «ανακοίνωση έκρηξης» οικονομικά σαφής και ψύχραιμα πραγματική, αντί απλώς εντυπωσιακή, το μόνο που χρειαζόμαστε είναι μια στιγμή σιωπής για να εξετάσουμε τα απλά μαθηματικά και μια δόση ρεαλισμού (και κοινής λογικής).
 

Ας ξεκινήσουμε με το πετρέλαιο...».

Οι «δείκτες προειδοποίησης» του πετρελαίου

Η ιστορία μάς θυμίζει ότι τα μεγάλα «πετρελαϊκά σοκ» του 1973 και του 1990 είχαν τεράστιες επιπτώσεις στις αγορές και στην οικονομία.
 

Αυτό που έρχεται, όμως, θα είναι πολύ χειρότερο.
 

Κατά τη διάρκεια του πετρελαϊκού εμπάργκο του 1973, για παράδειγμα, ο κόσμος αντιμετώπισε έλλειμμα 7% στην προσφορά πετρελαίου.
 

Αυτό οδήγησε σε άνοδο 300% στην τιμή του μαύρου χρυσού, πτώση 52% των αμερικανικών μετοχών (σε διάστημα 2 ετών) και πληθωρισμό πάνω από 12%.
 

Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Κόλπου, ο κόσμος είδε παρόμοιο παγκόσμιο έλλειμμα πετρελαίου (7%), άνοδο 75% στις τιμές του πετρελαίου και πτώση 21% των αμερικανικών μετοχών.
 

Προχωρώντας στο σήμερα, όμως, βλέπουμε μια σχεδόν σουρεαλιστική στιγμή πλήρους αδιαφορίας για τέτοιες προειδοποιήσεις, καθώς και τύφλωση απέναντι στο χρηματοπιστωτικό ηφαίστειο που βρυχάται στον ορίζοντα.
 

Από τότε που το τελευταίο δεξαμενόπλοιο πέρασε από τα Στενά του Hormuz στα τέλη Φεβρουαρίου, η παγκόσμια κατανάλωση πετρελαίου των 100 εκατομμυρίων βαρελιών την ημέρα έχει μειωθεί κατά 13%, καθώς 13 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα έχουν καθυστερήσει λόγω της «ομίχλης του πολέμου».
 

Αυτό σηματοδοτεί ένα παγκόσμιο έλλειμμα πετρελαίου το 2026 σχεδόν διπλάσιο από τα επίπεδα που παρατηρήθηκαν το 1973 και το 1990, και όμως η αμερικανική χρηματιστηριακή αγορά (πάντα η τελευταία που λαμβάνει το μήνυμα) διαπραγματεύεται κοντά σε ιστορικά υψηλά τη στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο, αναφέρει η Gold Switzerland.

Αυτό είναι τρελό…

Σε παγκόσμιο επίπεδο, τα αποθέματα πετρελαίου εξαντλούνται, συμπεριλαμβανομένων και των ΗΠΑ, των οποίων τα Στρατηγικά Αποθέματα βρίσκονται στο μισό του επιπέδου των 400 εκατ. βαρελιών τους.
 

Η κατάσταση είναι χειρότερη στην Ασία, την Ινδία και την Αφρική, όπου οι τελευταίες παραδόσεις πετρελαίου από το Στενό του Hormuz σταμάτησαν πριν από μέρες.
 

Αυτό εξηγεί γιατί ξενοδοχεία έχουν κλείσει στη Mubai, και γιατί αλιευτικά σκάφη έχουν μείνει χωρίς καύσιμα ανοιχτά των ακτών της Ταϊλάνδης.
 

Όσο για την Αυστραλία, την ΕΕ και το Ηνωμένο Βασίλειο, οι τελευταίες παραδόσεις τους μέσω του Hormuz έγιναν στις 10 Απριλίου.
 

Τώρα οι ηγέτες τους προσπαθούν νευρικά να περιορίσουν τη ζήτηση, ενώ ελπίζουν σε μια πραγματική και διαρκή εκεχειρία για μια σύγκρουση με το Ιράν που καθοδηγείται περισσότερο από έναν λογαριασμό στο Truth Social παρά από επαγγελματική διπλωματία ή ακόμη και μια στοιχειώδη κατανόηση της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής.
 

Ακόμη κι αν αυτή η σύγκρουση τελείωνε αυτήν τη στιγμή, οι καθυστερημένες οικονομικές επιπτώσεις από αυτά τα ιστορικά ενεργειακά ελλείμματα είναι και θα είναι εξαιρετικές - αυτό δεν είναι μύθος αλλά γεγονός.
 

Το πετρέλαιο, που κινεί τον κόσμο, μεταφέρει επίσης τα αγαθά που τρέφουν και μετακινούν τον κόσμο.
 

Όταν οι τιμές του πετρελαίου αυξάνονται, αυξάνεται το κόστος των πάντων, συμπεριλαμβανομένων των τροφίμων που μεταφέρονται με πλοία που λειτουργούν με πετρέλαιο, και των τροφίμων που καλλιεργούνται με λιπάσματα παραγόμενα από πετρέλαιο.
 

Μέσα στις επόμενες εβδομάδες, θα μπορούσαμε να βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια ανθρωπιστική επισιτιστική κρίση στις αναπτυσσόμενες οικονομίες.
 

Την ίδια στιγμή, στις ΗΠΑ, ο Δείκτης Καταναλωτικής Εμπιστοσύνης του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν βρίσκεται κοντά στο κατώτατο σημείο, ενώ ο S&P πλησιάζει το ιστορικό του υψηλό, σηματοδοτώντας μια πλήρη (και τραγικά κωμική) αποσύνδεση ανάμεσα στους δείκτες της πραγματικής οικονομίας και τη φρενίτιδα της Wall Street, όπως δεν έχουμε ξαναδεί.
 

Επίσης, κάτι που δεν έχει ξαναδεί η ιστορία είναι η σουρεαλιστική αποσύνδεση ανάμεσα στη «χαρτογραφική» (futures Brent) τιμή του πετρελαίου και την πραγματική τιμή πώλησης («dated Brent») του προϊόντος σε πραγματικό χρόνο – ένα χάσμα άνω των 35 δολαρίων.
 

Αυτό το χάσμα μεταξύ πραγματικής τιμής πετρελαίου και χρηματιστηριακής τιμής αποτελεί μια θλιβερή προσπάθεια των πολιτικών να καταστείλουν ψυχολογικά τον πανικό μέσω… καθαρής ανειλικρίνειας.
 

Αλλά, σύμφωνα με τη Gold Switzerland, η ανειλικρίνεια ως πολιτική πρακτική δεν είναι κάτι καινούργιο σε διαλυμένα χρηματοπιστωτικά καθεστώτα, κάτι που αποδεικνύεται από τη χειραγώγηση του πληθωρισμού, την άρνηση ύφεσης ή τις τελευταίες απάτες που νομιμοποιούνται στο COMEX.
 

(Παρεμπιπτόντως, όσοι κυβερνητικοί μηχανισμοί προσπαθούν να προεξοφλήσουν τη ψεύτικη τιμή των futures πετρελαίου κινδυνεύουν με ένα τεράστιο short squeeze, εκτός αν αυτός ο πόλεμος –και η εκτόξευση των τιμών– λυθεί άμεσα…)
 

Συνολικά, αυτό που βιώνουμε αυτήν τη στιγμή είναι το χειρότερο έλλειμμα προσφοράς πετρελαίου στην ιστορία, που πρόκειται να εκθέσει μια φούσκα αμερικανικών μετοχών σε ιστορικά υψηλά, πλήρως αποσυνδεδεμένη από την πραγματική οικονομία, την ίδια στιγμή που μια κρίση λιπασμάτων/τροφίμων ετοιμάζεται να ξεσπάσει στις πιο ευάλωτες οικονομίες του κόσμου.

Και μετά υπάρχει η αγορά ομολόγων…

Αλλά ακόμη και αυτές οι τρομακτικές συνθήκες ωχριούν μπροστά σε αυτό που δείχνουν οι παγκόσμιες αγορές ομολόγων.
 

Όπως επαναλαμβάνει η Gold Switzerland εδώ και χρόνια: «Η αγορά ομολόγων είναι το παν».
 

Βαρετό; Ίσως. Αλλά τα ομόλογα είναι απολύτως κρίσιμα.
 

Καθώς η ζήτηση κρατικών ομολόγων μειώνεται και οι αποδόσεις αυξάνονται, το κόστος δανεισμού ανεβαίνει.
 

Αυτό είναι θανατηφόρο για οικονομίες που πλέον λειτουργούν σχεδόν αποκλειστικά με χρέος.
 

Και δεν υπάρχει καλύτερο μέτρο κόστους χρέους από την απόδοση των 10ετών κρατικών ομολόγων, σχεδόν όλων των οποίων ανεβαίνει σαν πτερύγια καρχαρία γύρω από υπερχρεωμένες χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία, οι ΗΠΑ και η Ιαπωνία.
 

Όμως ακόμη πιο αξιοσημείωτο είναι αυτό που συμβαίνει στην Κίνα, όπου οι αποδόσεις πέφτουν αντί να ανεβαίνουν.
 

Αυτό σημαίνει ότι τα κινεζικά ομόλογα έχουν μεγαλύτερη ζήτηση από τα αμερικανικά Treasuries, τα βρετανικά Gilts, τα ιαπωνικά JGBs και τα γερμανικά Bunds, κάτι που σημαίνει ότι η εποχή της δυτικής ηγεμονίας στα ομόλογα – και ειδικά των αμερικανικών ομολόγων – φτάνει σε ένα ιστορικό σημείο καμπής.
 

Στην περίπτωση των ΗΠΑ, η απόδοση του αμερικανικού 10ετούς πλησιάζει επικίνδυνα το «κόκκινο όριο» ύφεσης στο 4,6% έως 4,8%.
 

Με δημόσιο χρέος 40 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, οι ΗΠΑ απλώς δεν μπορούν να αντέξουν τέτοιες αυξήσεις αποδόσεων.
 

Ανεξάρτητα από το ποιος βρίσκεται στη Fed (η οποία δεν είναι ούτε «ομοσπονδιακή», ούτε «αποθεματικό», ούτε καν πραγματική τράπεζα), θα χρειαστεί να τυπωθούν τρισεκατομμύρια για να αγοραστούν τα ανεπιθύμητα κρατικά IOUs.

Και τότε έρχεται η υποτίμηση

Ακόμη κι αν επιχειρηθεί ένα «ήπιο default» μέσω ελέγχου αποδόσεων ή παράτασης διάρκειας ομολόγων, τέτοια μέτρα δεν θα σταματήσουν την αναπόφευκτη δημιουργία τρισεκατομμυρίων σε χρήμα από τη Fed για να σωθούν οι αγορές ομολόγων εις βάρος του νομίσματος.
 

Με απλά λόγια, οι ΗΠΑ θα αναγκαστούν να δημιουργήσουν χρήμα από το πουθενά για να πληρώσουν τα δικά τους χρέη.
 

Ακόμη κι αν ειρήνη κηρυσσόταν σήμερα στη Μέση Ανατολή, η ζημιά στο χρέος και στο νόμισμα είχε ήδη γίνει πολύ πριν από την κρίση στο Ιράν.

Όλα οδηγούν στον χρυσό

Η πλέον αναμφισβήτητη φθορά της αγοραστικής δύναμης του δολαρίου και τα απελπισμένα αλλά ανεπιτυχή μέτρα για τη διατήρηση της ηγεμονίας του είναι πέρα από κάθε αμφισβήτηση, λέει η Gold Switzerland.
 

Οι ΗΠΑ και το δολάριο δεν θα εξαφανιστούν, αλλά η ηγεμονία τους ήδη μειώνεται.
Η ιστορία μας θυμίζει ξανά και ξανά ότι τα υπερχρεωμένα έθνη που εμπλέκονται σε πολέμους και δημοσιονομική κακοδιαχείριση υποτιμούν τα νομίσματά τους για να διατηρήσουν προσωρινά την πολιτική τους εικόνα.
 

Αυτό πάντα οδηγεί σε «προσωρινή ευημερία και μόνιμη κατάρρευση».
 

Καθώς το δολάριο χάνει τη δύναμή του, ο χρυσός, όπως εδώ και χιλιάδες χρόνια, θα συνεχίσει να ανεβαίνει μέσα σε ένα περιβάλλον ολοένα και πιο παράλογης ανειλικρίνειας.
 

Το χρηματοοικονομικό «ηφαίστειο χρέους» που παρατηρούσαμε για χρόνια τώρα εκρήγνυται.
 

Είναι στο χέρι του καθενός να μην παρασυρθεί από τα «πλευρικά κύματα» καταστροφής του νομίσματος.
 

Με άλλα λόγια, σύμφωνα με τον ελβετικό οίκο, είναι στο χέρι του καθενός να κατέχει πραγματικό και έντιμο χρήμα για να προστατευτεί από τη χρηματοοικονομική λάβα που έρχεται.

Πηγή : https://www.bankingnews.gr