Το ζήτημα της πολιτικής ευθύνης στη δυναστική κομματοκρατία

ΑΠΕ ΜΠΕ/ΑΠΕ ΜΠΕ/ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΒΛΑΧΟΣ

 

Σε ό,τι αφορά στο ζήτημα της πολιτικής ευθύνης η εκλόγιμη μοναρχία των ημερών μας έχει κατά βάση κληρονομήσει το καθεστώς της απολυταρχίας που διαδέχθηκε. Η πολιτική ευθύνη δεν αποτελεί διακεκριμένη αρμοδιότητα από την εκλογική διαδικασία. Θεωρείται ότι με την εναλλαγή στην εξουσία, δηλαδή με την πράξη επιλογής του μελλοντικού μονάρχη και του συνάδοντος πολιτικού προσωπικού από το κοινωνικό σώμα αποσβέννυται η όποια ευθύνη για τα πεπραγμένα τους.

 

Τα τελευταία χρόνια διαφαίνεται, ωστόσο, σε ορισμένες χώρες η διστακτική έστω εισαγωγή της έννοιας της πολιτικής ευθύνης για την παραβατική συμπεριφορά του πολιτικού προσωπικού, δηλαδή ως προς ορισμένες αξιόποινες πράξεις (διαφθορά, παράβαση νόμου κ.λπ.) που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του κοινού αστικού/ποινικού δικαίου. Όμως, για τις ασκούμενες πολιτικές του αιρετού μονάρχη και των συνοδών μελών (υπουργών, βουλευτών κ.λπ.) του πολιτικού συστήματος δεν τίθεται ζήτημα. Οι φορείς της πολιτικής πράξης είναι εγκατεστημένοι υπεράνω του νόμου. Μπορούν να καταστρέψουν τη χώρα, να εφαρμόσουν πολιτικές ταξικής ή άλλης κατεύθυνσης, αντίθετες προς το κοινό συμφέρον ή τη βούληση της κοινωνίας χωρίς συνέπειες.

 

Τα χρέη Ν.Δ.–ΠΑΣΟΚ, συνιστούν κατάλυση του πολιτεύματος

Εάν η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ ήταν επιχειρήσεις, τότε θα είχαν πτωχεύσει και οι επικεφαλής τους, θα είχαν οδηγηθεί στις φυλακές για χρέη

 

Παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις, τόσο ο Κυριάκος Μητσοτάκης όσο και το ΠΑΣΟΚ όχι μόνο δεν τακτοποίησαν τα χρέη των κομμάτων τους, αλλά αντίθετα έχουν φτάσει να οφείλουν περί το 1 δις ευρώ.

 

Η σημερινή αποκάλυψη της εφημερίδας «δημοκρατία», είναι συγκλονιστική και ταυτόχρονα εξοργιστική.